Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Ομοφοβία


Τι είναι η ομοφοβία

Η ομοφοβία αρχικά ορίστηκε ως «ο φόβος του να βρεθεί κανείς κοντά στους ομοφυλοφίλους». Αργότερα, η ομοφοβία ορίστηκε ως «οποιοδήποτε σύστημα πεποιθήσεων, το οποίο στηρίζει αρνητικούς μύθους και στερεότυπα για τους ομοφυλόφιλους». Ο ομοφοβικός πιστεύει ότι οι γκέι, οι λεσβίες, οι αμφιφυλοφιλοί και οι διεμφυλικοί είναι «άρρωστοι, ανήθικοι, ή κατώτεροι από τους ετεροφυλόφιλους». Η εχθρότητα, η αποδοκιμασία ακόμα και το μίσος συγκαταλέγονται συχνά στα συναισθήματα των ομοφοβικών, τα οποία εκδηλώνονται με λεκτική βία αλλά και εγκλήματα μίσους, όπως επιθέσεις, άσκηση σωματικής βίας, ακόμα και φόνους.

Πώς γεννιέται η ομοφοβία

Μία σημαντική αιτία της ομοφοβίας είναι η ΑΓΝΟΙΑ σχετικά με το τι είναι ομοφυλοφιλία. Όσο τα άτομα δεν έρχονται σε επαφή με γκέι και λεσβίες, τόσο ενισχύονται οι ομοφοβικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές. Οι στερεότυπες αντιλήψεις για το τι είναι ομοφυλοφιλία (όπως πχ ότι όλοι οι γκέι είναι θηλυπρεπείς, η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια, κλπ) ενδυναμώνονται όσο η κοινωνία δεν αναγνωρίζει ανάμεσά της τα LGBT άτομα.

Τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις ενισχύονται από τους κοινωνικούς θεσμούς, οι οποίοι διαθέτουν μεγάλη ισχύ στη διαμόρφωση των στάσεων: σύμφωνα με τον Herek (1988) «η θρησκεία, η προσκόλληση σε παραδοσιακές ιδεολογίες της οικογένειας και του φύλου, αντιλήψεις φίλων με όμοιες στάσεις και παρελθοντικές αλληλεπιδράσεις με γκέι άτομα προσδιορίζουν το τι είναι ομοφοβία». Τελευταία, γίνεται λόγος για τη θεσμική ομοφοβία: όταν το επίσημο κράτος δεν αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα στα ομόφυλα ζευγάρια, όταν κρατικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν ομοφοβική επιχειρηματολογία ή σε περιπτώσεις όπου κρατικοί αξιωματούχοι ή εκπρόσωποι της εκκλησίες αναπαράγουν τη ρητορική μίσους και ενθαρρύνουν το κοινωνικό σύνολο σε μια ρατσιστική συμπεριφορά απέναντι στα μέλη της LGBT κοινότητας.

Επιστημονικές έρευνες προσφέρουν και μία ακόμα εξήγηση για την ομοφοβία, αποδίδοντάς την σε πιθανές κρυφές τάσεις αμφιφυλοφιλίας ή ομοφυλοφιλίας του ατόμου τις οποίες δεν δέχεται. Ένα άτομο που αρνείται να αναγνωρίσει την επιθυμία του για τα άτομα του ίδιου φύλου, είναι πιθανόν να παρουσιάσει ομοφοβικές, ακόμα και βίαιες, συμπεριφορές.

Πώς νιώθουν τα ομοφοβικά άτομα και γιατί;

Τα ομοφοβικά άτομα συνήθως νιώθουν:

•επίμονο φόβο για πρόσωπο με πρόσωπο επαφή με LGBT άτομα
•δυσβάσταχτη επιθυμία να αποφύγουν επαφή ή αλληλεπίδραση με LGBT άτομα
•αηδία και αποστροφή προς τα LGBT άτομα, όταν φαντάζονται ομόφυλες σχέσεις
•ανησυχία όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τα LGBT άτομα
Τα ομοφοβικά άτομα συνήθως:

•έχουν διδαχθεί κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας ή και της εφηβείας ότι η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία.
•έχουν συμμετάσχει ενεργά σε μια θρησκευτική ιδεολογία και λατρεία.
•έχουν υποστηρίξει τη διατήρηση των στερεοτύπων σε σχέση με το φύλο.
•δεν είχαν καμία κοινωνική επαφή με γκέι και λεσβίες
•είχαν κάποια εμπειρία στο παρελθόν με γκέι οροθετικό άτομο.
Σχετικά με τα ομοφοβικά άτομα, έρευνες έχουν επισημάνει ότι παράγοντες όπως η πολιτική τοποθέτηση και ο βαθμός επαφής με τη θρησκεία παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ομοφοβικών συμπεριφορών: άτομα με συντηρητικές πολιτικές τοποθετήσεις φαίνεται να είναι πιο ομοφοβικοί. Το ίδιο ισχύει και για άτομα που δηλώνουν ότι έχουν μεγαλύτερη και συχνότερη επαφή με την εκκλησία.

Η ομοφοβία, ακόμα, είναι συχνότερη στα άτομα χαμηλού εκπαιδευτικού επιπέδου, ενώ όσον αφορά τον παράγοντα φύλο, οι άντρες φαίνεται να είναι πιο ομοφοβικοί από τις γυναίκες.

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Βοήθεια στο Χαμόγελο του Παιδιού


Ο Σύλλογός μας «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ», είναι Σύλλογος εθελοντικός, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Στηρίζεται στο συναίσθημα, αλλά δε μένει σ' αυτό και στα λόγια. Έχει κάνει πράξη την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων των παιδιών.

Κύριο μέλημά του είναι να προασπίσει τα δικαιώματα των παιδιών όχι μόνο στη θεωρία αλλά στην πράξη, καθημερινά, 24 ώρες την ημέρα, 365 ημέρες το χρόνο. Να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για τη σωματική, ψυχική και πνευματική ισορροπία τους.


Βασίζεται στις υπηρεσίες του κράτους (Αστυνομία, Εισαγγελίες, Νοσοκομεία κ.α.), όπου υπάρχουν άνθρωποι ευαισθητοποιημένοι που συμβάλουν στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των παιδιών


Ως εθελοντικός οργανισμός, στηρίζει τους θεσμούς, ώστε να γίνουν αποδοτικότεροι σε θέματα παιδιών.

Πολλοί από εμάς, έχουν ιδέες και τις περισσότερες φορές καλές.Αυτό όμως δε σημαίνει ότι και μια ιδέα που δε σας φαίνεται καλή, δεν συνεισφέρει.Μοιραστείτε
τις σκέψεις σας μαζί μας, για το πως μπορούμε να βοηθήσουμε
αποτελεσματικά, και σίγουρα θα έχετε προσφέρει ένα μεγάλο δώρο στο
Χαμόγελο.


http://www.facebook.com/pages/Boetheste-to-Chamogelo-tou-Paidiou/148437495173884?ref=sgm


Aξίζει τον κόπο γιά κάθε άνθρωπο να ΣΤΗΡΙΞΕΙ αυτή την καλή καί όμορφη προσπάθεια!
Εμείς ευχόμαστε ΚΑΛΟ ΑΓΩΝΑ!!!




Οι Έλληνες ιστολόγοι βοηθούν το Χαμόγελο του παιδιού.
επικοινωνία : ipath@otenet.g

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

gay ρατσιστές


Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι εμείς, οι οποίοι έχουμε βιώσει και βιώνουμε ακόμα, τον κοινωνικό ρατσισμό λόγο των ερωτικών μας προτιμήσεων, θα ήμασταν τόσο ρατσιστές, και δεν αναφέρομαι στον ρατσισμό απέναντι σε αυτούς που κινούνται ρατσιστικά απέναντι μας, αλλά για τον ρατσισμό σε άτομα με τις ίδιες ερωτικές προτιμήσεις με εμάς. Αν και βασικά δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι άτομα που έχουν δεχτεί ρατσιστικές επιθέσεις, κάθε είδους, θα μπορούσαν ποτέ να είναι και αυτοί με την σειρά τους ρατσιστές.
Πολλές φορές έγινα δέκτης απόρριψης λόγο της εμφανίσεις μου, έχω κάποια κιλά παραπάνω, άλλωστε δεν γίνετε να αρέσουμε σε όλους, αλλά ελάχιστες φορές δέχτηκα κάποια υποτιμητικά σχόλια για την εμφάνιση μου. Τις τελευταίες μέρες όμως, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έγινα δέκτης 2 υποτιμητικών σχολίων καθώς επίσης και 2 φίλοι μου. Αλλά ας ξεκινήσω να σας πω πρώτα το τι συνέβη στους φίλους μου και μετά σε μένα.
Μια μέρα, και ενώ δεν ήμουν και στα καλύτερα μου, ανοίγω το msn μου, όπου ήταν κάποιοι φίλοι μου και κάποιοι γνωστοί μου συνδεδεμένοι. Ξεκίνησα να μιλώ με έναν φίλο μου, τον Αχιλλέα, στον οποίο ανέφερα τα δυο περιστατικά που σας προείπα και θα σας διηγηθώ στην συνέχεια, και μου ανέφερε και ο ίδιος ένα περιστατικό που είχε την προηγούμενη ημέρα. Είχε, που λέτε, γνωρίσει ένα παιδί μέσα από μια ιστοσελίδα gay γνωριμιών από την πόλη του, μίλησαν στο msn, είχε δει φωτογραφίες ο ένας του άλλου, είχαν ανοίξει κάμερες και τελικά είχαν κανονίσει να βρεθούν για να γνωριστούν και από κοντά. Βρεθήκαν και ……………….. άκρα του τάφου σιωπή, το παιδί δεν άνοιξε το στόμα του να μιλήσει παρά ελάχιστες φορές, με αποτέλεσμα ο φίλος μου να νιώθει αρκετά άβολα, ώσπου φυγάνε μέσα σε λίγη ώρα <<πρέπει να σοκαρίστηκε από τα μακριά μαλλιά μου και από ότι φορώ γυαλιά>> μου είπε ο φίλος μου στο msn. Ναι αλλά και στις φωτογραφίες που έχει ο Αχιλλέας στο msn του έχει μακριά μαλλιά, και όταν άνοιξαν κάμερες το άλλο παιδί είδε ότι ο φίλος μου έχει μακριά μαλλιά!!! Όσο για τα γυαλιά τι να πω και τι να σχολιάσω??? Απλώς φορά γυαλιά, όπως τόσα άλλα παιδιά, δεν είναι ο μοναδικός. Μερικές μέρες μετά τον ρώτησα αν ξαναμίλησε με το παιδί αυτό, μήπως και η όλη στάση του στην συνάντηση οφείλονταν στο άνχος της πρώτης συνάντησης και όχι στο σοκ της εμφάνισης του φίλου μου, και μου είπε ότι δεν ξαναμίλησαν από τότε.
Ας πάμε τώρα στο άλλο περιστατικό με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη. Ο Δημήτρης είναι ένα παιδί 15 ετών, είναι emo, και είμαστε φίλοι στο facebook. Αφορμή για να μιλήσουμε με τον Δημήτρη και να μου πει το τι συνέβη σε αυτόν στάθηκε μια ανάρτηση στον τοίχο του στο fb, όπου έλεγε << τελικά υπάρχουν πολλοί μαλακές εδώ μέσα>> και το σχόλιο μου σε αυτή του την ανάρτηση ήταν << τι σου κάνανε?>>. Η απάντηση του στο ερώτημα μου αυτό δόθηκε μέσα από το ενδοσελικό mail, σας μεταφέρω την επικοινωνία ακριβώς όπως έγινε:
- αρχίζω συνομιλία, με ρώτα αν είμαι emo, του λέω ναι και μου λέει, είσαι emo, είσαι χάλια, σκατά, δεν μου αρέσεις, και βγαίνει.
- στα @@ σου φίλε μου, μην κάθεσαι να σκας για τον κάθε ανεγκέφαλο-κομπλεξικό που είναι εδώ μέσα. Κάνε αυτό που θες και σε ευχαριστεί και γράψε αυτούς που δεν μπορούν να σε δεχτούν για αυτό που είσαι, και μην στενοχωριέσαι γιατί δεν αξίζει τον κόπο να στενοχωριέσαι για τέτοια άτομα.
- έχεις δίκιο, δεν θα χαλάσει η διάθεση μου για τον κάθε μαλάκα που δεν συμπαθεί τους emo
- φίλε μου η διάθεση σου δεν πρέπει να χαλάσει για τον κάθε μαλάκα που είτε δεν συμπαθεί τους emo, είτε δεν του αρέσεις, είτε οτιδήποτε άλλο που πολύ απλά αρέσει σε σένα και δεν αρέσει σε αυτόν, για έναν και μόνο λόγο, γιατί αρέσει σε σένα, σε ευχαριστεί και σε εκφράζει.
Το θέμα είναι πως ο Δημήτρης έχει φωτογραφία στο fb του, φαίνεται ότι το παιδί είναι emo, αν κάποιος έχει πρόβλημα με τους emo πολύ απλά είτε δεν στέλνει αίτημα φιλίας είτε απορρίπτει αίτημα φιλίας από emo.
Πάμε τώρα και στα δικά μου περιστατικά. Και τα δυο έχουν αρκετές ομοιότητες, γνωριμία μέσω fb, συνομιλία στο chat ή με mail, μετά συνομιλία στο msn, μιας και στο fb μου δεν έχω φωτογραφία μου. Να πω σε αυτό το σημείο ότι ξεκαθαρίζω από την αρχή τα χαρακτηριστικά μου και ότι είμαι αυτό που λέμε το ‘παιδί της διπλανής πόρτας’ και όχι κάποιο μοντέλο με κοιλιακούς φέτες κτλ κτλ.
Το ένα παιδί που μέχρι να ανταλλάξουμε msn μιλούσαμε χαλαρά και φαίνονταν όλα οκ με το που ανταλλάξαμε msn και είδε φωτογραφία μου μου είπε ότι είμαι για τα μπάζα, ενώ το δεύτερο παιδί να πάω σε έναν πλαστικό χειρουργό να με κάνει άνθρωπο. Βέβαια και οι δυο κλείσαμε την συνομιλία πριν προλάβω να απαντήσω το οτιδήποτε, και μην σας περνά από το μυαλό ότι θα τους έβριζα. Σίγουρα πάντως δεν έχω σκοπό να αυτό-πεταχτώ στα μπάζα, κρίμα είναι να κλείσει ο ΧΥΤΑ μόνο από μένα, όσο για τον πλαστικό χειρουργό δεν το έχω αποφασίσει ακόμα, ίσως κάποια στιγμή, αλλά θα ήθελα να μου συστήσει το παιδί που μου το πρότεινε τον δικό του πλαστικό χειρουργό, σε αυτόν που πρέπει να πάει για να τον κάνει να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως ανθρώπους και όχι ως κομμάτια κρέας στο τσιγκέλι του χασάπη.
Το συμπέρασμα μου και από τα δικά μου βιώματα αλλά και από τα περιστατικά που μου περιγράψανε οι φίλοι μου είναι ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές οφείλονται στον ρατσισμό, στον φόβο και την απέχθεια σε κάθε τι διαφορετικό με εμάς. Και είναι πολύ λυπηρό, τουλάχιστον για μένα, άτομα που βιώνουμε τον ρατσισμό, να γινόμαστε και εμείς ρατσιστές.
Και κλείνοντας θα ήθελα να θέσω κάποια ερωτήματα, δεν θέλω να μου απαντήσει κάποιος, απλά να τα σκεφτεί.
- Πως θες να δεχτούν οι άλλοι την ‘διαφορετικότητα’ σου αφού εσύ ο ίδιος δεν δέχεσαι την ‘διαφορετικότητα’ του άλλου?
- Ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τους άλλους είτε για τις στιλιστικές τους απόψεις είτε για οτιδήποτε άλλο?
- Και τέλος, πως θα ήθελες από τους άλλους να σου συμπεριφερθούν αν ήσουν emo, είτε είχες μακριά μαλλιά, είτε κάποια κιλά παραπάνω, είτε ….., είτε…….? Με τους τρόπους που περιέγραψα παραπάνω? Δεν νομίζω. Τότε γιατί συμπεριφέρεσαι έτσι, αφού δεν θα σου άρεσε να συμπεριφερθούν κατά αυτόν τον τρόπο?

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

Με τον όρο Ομοφυλοφιλία αναφερόμαστε στην ερωτική έλξη και πρακτικές, που απευθύνονται συνειδητά και αποκλειστικά σε άτομα του ίδιου φύλου. Ομοφυλοφιλική συμπεριφορά μπορεί να υπάρχει παράλληλα με ερωτική έλξη και πρακτικές προς το αντίθετο φύλο, ή οι δύο μορφές ερωτικής συμπεριφοράς να εναλλάσσονται κατά την διάρκεια της ζωής του ατόμου (αμφισεξουαλική συμπεριφορά).Ο όρος ομοφυλοφιλία επινοήθηκε από τον Ούγγρο ιατρό Benkert ( υπό το ψευδώνυμο Kerteny) και αντικατέστησε τους μέχρι τότε χαρακτηρισμούς που ευθέως παρέπεμπαν στην σεξουαλική ασυδοσία, ασέλγεια, ακολασία, λαγνεία, αισχρότητα, ανωμαλία, διαστροφή. Στην ελληνική γλώσσα από την αρχαιότητα έως πρόσφατα χρησιμοποιούντο οι ορισμοί κίναιδος και αρσενοκοίτης. (7)Η ομοφυλοφιλία συμπεριλήφθηκε ως ψυχιατρική διαταραχή (κοινωνιοπαθητική διαταραχή προσωπικότητας) στην πρώτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου των Ψυχιατρικών Διαταραχών (DSM-I) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, το 1952. Στην δεύτερη έκδοση (DSM-II) το 1968, η ομοφυλοφιλία συμπεριλήφθηκε στις σεξουαλικές αποκλίσεις (που δεν είναι δυνατόν να υποκαταστήσουν την φυσιολογική συμπεριφορά). Το 1973 , μετά από μεγάλες πιέσεις από το κίνημα των ομοφυλοφίλων, αποφασίστηκε με ψηφοφορία στην Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία και 58% πλειοψηφία (περίπου 10.000 ψήφοι) να μην θεωρείται πλέον η ομοφυλοφιλία ψυχιατρική διαταραχή. Έτσι, η τρίτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού εγχειριδίου των Ψυχιατρικών Διαταραχών (DSM-III) το 1980 περιελάμβανε μόνο τον όρο «εγω-δυστονική» ομοφυλοφιλία, στην γενική κατηγορία των ‘ψυχοσεξουαλικών διαταραχών΄’, εννοώντας ότι εφ’ όσον το άτομο δεν ενοχλείται από την ομοφυλοφιλία του, δεν συνιστά αυτή ψυχιατρική διαταραχή. Στην επόμενη αναθεωρημένη έκδοση (DSM-III-R) τo 1987 και ο όρος «εγω-δυστονική ομοφυλοφιλία» παύει να υφίσταται. Γίνεται μόνο μία αναφορά σε «σημαντική και επίμονη δυσφορία ως προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό». To 1992 η κατηγορία «ομοφυλοφιλία» αφαιρείται και από την Διεθνή Ταξινόμηση των Ασθενειών (ICD-10) ,του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) (8). Το 1997 η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία υποστήριξε το δικαίωμα των ομόφυλων γάμων (που όμως δεν έχουν νομοθετηθεί μέχρι σήμερα). Το 1998 και το 2000, η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, μετά από πρόταση των ομοφυλοφίλων και αμφισεξουαλικών ψυχιάτρων της εταιρείας, δημοσίευσε την αντίθεσή της σε θεραπείες που έχουν στόχο να αλλάξουν τις σεξουαλικές προτιμήσεις των ομοφυλοφίλων, αποδεχόμενη όμως ότι σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό είναι απαραίτητο. (9) Ορισμένοι ψυχίατροι φθάνουν στο σημείο ν’ αρνούνται την θεραπεία ακόμη και όταν τους ζητείται (10). Αντίθετα, μεγάλη μερίδα ψυχιάτρων θεωρεί την άρνηση αυτή ανήθικη και αντιδεοντολογική(8).Πρόσφατη έκδοση (10) του γνωστού βιβλίου Ψυχιατρικής των Kaplan &Sadock, αφιερώνει διπλάσιο χώρο από προηγούμενες εκδόσεις στην ομοφυλοφιλία (παρά το ότι δεν κατατάσσεται πλέον στις ψυχιατρικές διαταραχές), αναπτύσσοντας την άποψη περί ‘φυσιολογικότητας’ της ομοφυλοφιλίας . Χαρακτηριστικά αναφέρει: «οι περισσότερες θεωρίες κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα αντιμετώπισαν την ομοφυλοφιλία σαν μία μορφή ψυχοπαθολογίας, ή ένα σταμάτημα της ανάπτυξης. Κατά το δεύτερο μισό, θεωρίες έξω από την Ιατρική και την Ψυχιατρική, διαμόρφωσαν την ‘μοντέρνα‘ άποψη περί της ομοφυλοφιλίας, ως φυσιολογικής παραλλαγής της σεξουαλικότητας». Η άποψη αυτή βασίστηκε σε ‘φιλοσοφικά, κοινωνιολογικά και πολιτικά δεδομένα ‘.Υποστηρίχτηκε από τα κινήματα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων μέσα σε ένα κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Οι πολιτικές και ηθικές διαμάχες γύρω από το θέμα αυτό έφθασαν σε άκρα, εμποδίζοντας και συσκοτίζοντας κάθε προσπάθεια αντικειμενικής επιστημονικής διερεύνησης. Από την μία πλευρά, οι ομοφυλόφιλοι συχνά αντιμετωπίστηκαν σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, που άξιζαν το μίσος, την απομόνωση και την περιφρόνηση. Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές της ομοφυλοφιλίας θεωρούν τους εαυτούς τους σύγχρονους διαφωτιστές και αποκλειστικούς εκπροσώπους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και χαρακτηρίζουν κάθε ένα με διαφορετική άποψη ως καταπιεστή, καταπατητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οπισθοδρομικό, ‘ομοφοβικό’. Στο βιβλίο που προαναφέραμε συνιστάται στους γιατρούς να μην δείχνουν με κανένα τρόπο ότι θεωρούν φυσιολογικές τις σχέσεις μόνο μεταξύ ανδρών-γυναικών, να επιβεβαιώνουν τις σεξουαλικές προτιμήσεις των ασθενών τους, καθώς επίσης, να έχουν στην αίθουσα αναμονής περιοδικά φιλικά προς την ομοφυλοφιλία!Ακόμα χειρότερα, στο ίδιο βιβλίο προτείνεται η χορήγηση φαρμάκων που βοηθούν την στύση σε ομοφυλοφίλους που πάσχουν από AIDS, «επειδή παρουσιάζουν μείωση στην σεξουαλική λειτουργία καθώς η νόσος εξελίσσεται»! Είναι όμως γνωστό ότι ιδίως σε τελικά (όπως και σε αρχικά) στάδια η νόσος είναι εξαιρετικά μεταδοτική, και πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι η χορήγηση τέτοιων φαρμάκων (με συνέπεια σεξουαλική δραστηριότητα) συνδέεται με αυξημένη μετάδοση της νόσου (11,12). Είναι απαράδεκτο και αντιδεοντολογικό να σύρεται η ιατρική επιστήμη πίσω από άλλες σκοπιμότητες και αντί να ωφελεί, να βλάπτει.ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΗ αιτία της ομοφυλοφιλίας δεν είναι σαφής . Κατά καιρούς διατυπώνονται διάφορες θεωρίες ως προς την αιτιολογία, που συχνά καταρρίπτονται λίγα χρόνια αργότερα. Σύγχρονες έρευνες αφορούν στην επίδραση βλαπτικών παραγόντων κατά την κύηση, γενετικούς μηχανισμούς, μελέτες της ανατομίας και φυσιολογίας του εγκεφάλου, μελέτες σε θηλαστικά ζώα και στους μηχανισμούς εκμάθησης της συμπεριφοράς. Τα αποτελέσματα είναι αντικρουόμενα ή τα ευρήματα μίας μελέτης δεν έχουν επιβεβαιωθεί από επόμενες μελέτες.Η διαταραχή ταυτότητας φύλου κατά την παιδική-εφηβική ηλικία συνήθως καταλήγει στην ομοφυλοφιλία, δεν παρουσιάζουν όμως όλοι οι ομοφυλόφιλοι αυτή την διαταραχή. Η υιοθέτηση και παρουσίαση από τους γονείς και άλλους ενηλίκους σαφών μηνυμάτων και προτύπων ως προς τους διαφορετικούς ρόλους των δύο φύλων, ενισχύει τον ετερόφυλο προσανατολισμό.Όσον αφορά στις βιολογικές αιτίες ανάπτυξης ομοφυλοφιλίας, έχουν διατυπωθεί τρείς υποθετικές θεωρίες: 1) H ύπαρξη ενός βιολογικού παράγοντα, που προκαλεί ερωτική έλξη προς το ίδιο φύλο 2) Η ύπαρξη ενός βιολογικού παράγοντα που επηρεάζει την ιδιοσυγκρασία του ατόμου ώστε να παρουσιάζει συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν κυρίως το άλλο φύλο. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την στροφή του ατόμου σε ομοφυλοφυλικές σχέσεις, λόγω πίεσης από το περβάλλον 3) Η ύπαρξη μιάς βιολογικά καθορισμένης χρονικής περιόδου κατά την ανάπτυξη του παιδιού, όπου οι εξωτερικές εμπειρίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στον σεξουαλικό προσανατολισμό. Ορισμένοι παρουσιάζουν αστήρικτα την ομοφυλοφιλία σαν μία φυσιολογική παραλλαγή του σεξουαλικού ενστίκτου, κάτι εξ’ ίσου απλό με την αριστεροχειρία, (η θεωρία της αυξημένης συχνότητας αριστεροχειρίας δεν επιβεβαιώνεται από τις έρευνες)(10,36).Γεγονός είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εντοπιστεί κάποιος βιολογικός παράγοντας (ορμονικός, ανατομικός, χημικός, γεννητικός) που να προκαλεί άμεσα ή έμμεσα την ομοφυλοφιλία. (3,13)Η ερωτική έλξη προς το ίδιον φύλο συνήθως ξεκινά ανεξάρτητα από την θέληση του ατόμου. Οι ομοφυλόφιλες προτιμήσεις συνειδητοποιούνται σταδιακά κατά την εφηβεία και προκαλούν αναστάτωση στο άτομο, που προσπαθεί να αποφύγει την έκθεση και την κοινωνική απόρριψη, ή και να στραφεί προς το άλλο φύλο. Η ομοφυλοφιλία παγιώνεται ως σταθερή επιλογή συνήθως μετά το τέλος της εφηβείας. Πρέπει να σημειωθεί ότι ‘ομοφυλόφιλες΄ κινήσεις κατά την εφηβεία θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σύνεση. Η εφηβεία είναι μία περίοδος της ζωής που χαρακτηρίζεται από έντονες σωματικές αλλαγές και ψυχολογικές μεταβάσεις , όπου εύκολα οι ανάγκες γιά ταυτίσεις, συντροφικότητα και συναισθηματική επαφή μπορεί να επενδυθούν με ερωτικά συναισθήματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο/η έφηβος έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις. ‘Ομοφυλοφυλικοί’ πειραματισμοί κατά την εφηβεία μπορεί να συμβούν σαν αποτέλεσμα μίμησης, ή συμμετοχής στην κουλτούρα της ομάδας συνομηλίκων. Οι νέοι δέχονται πολλά μηνύματα από τον ηδονιστικό τρόπο ύπαρξης της σύγχρονης κοινωνίας, που τους εξοικειώνει και τους προτρέπει να δοκιμάσουν τα πάντα και που παρουσιάζει την ομοφυλοφιλία σαν μια ισότιμη και φυσιολογική μορφή σεξουαλικότητας.Οι θεωρίες της ψυχολογίας του βάθους ερμηνεύουν την ομοφυλοφιλία σαν ‘σταμάτημα’ της φυσιολογικής ανάπτυξης σ’ ένα ανώριμο στάδιο και σαν έναν ‘συμβιβασμό’ προς τα αναπτυξιακά διλήμματα που αντιμετωπίζει το παιδί και αφορούν στην οικειότητα, στην ασφάλεια, στην ανεξαρτησία, στην έλξη για το άλλο φύλο και στην ταύτιση με τον γονέα του ίδιου φύλου. Το ‘σταμάτημα’ αυτό αποδίδεται σε διαταραγμένες σχέσεις μέσα στην οικογένεια. Έχει πχ ενοχοποιηθεί η στενή σχέση με μία υπερβολικά κτητική μητέρα, που δεν αφήνει το αγόρι να αναπτύξει την αρρενωπότητά του ( ή μία αντίστοιχα πολύ στενή σχέση με τον πατέρα στα κορίτσια) , ή ένας απόμακρος και απορριπτικός πατέρας. Ο S Rado και στη συνέχεια η ψυχαναλυτική σκέψη, θεώρησαν την ομοφυλία ως φοβική αποφυγή του άλλου φύλου, που θα μπορούσε να θεραπευτεί.Ομοφυλοφιλική συμπεριφορά μπορεί να παρατηρηθεί σε καταστάσεις με μακροχρόνια έλλειψη του αντίθετου φύλου.Εμμονές ως προς την ομοφυλοφιλική σεξουαλική έλξη παρατηρούνται συχνά σε εφήβους και νεαρούς ενηλίκους με Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και δεν έχουν καμία σχέση με πραγματικές ομοφυλοφιλικές τάσεις. Εαν δεν γίνει σωστή διάγνωση μπορεί το άτομο , κουρασμένο από την συνεχή παρουσία των Εμμονών, ή υπό την παρότρυνση ‘ειδικών’ και μη, να προχωρήσει σε πράξεις που θα του δημιουργήσουν πολύ σοβαρά προβλήματα.Τέλος μία πολύ σοβαρή παράμετρος στην διαμόρφωση της σεξουαλικής ταυτότητας, είναι η σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Σε πρόσφατη έρευνα σε άντρες για την παρουσία σεξουαλικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία, βρέθηκε ότι οι ομοφυλόφιλοι/αμφισεξουαλικοί άνδρες είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά σεξουαλικής κακοποίησης σε σύγκριση με τους μη ομοφυλόφιλους (34). Στην ίδια έρευνα βρέθηκε ότι το 35% των σεξουαλικά κακοποιημένων ανδρών δεν θεωρούσαν ότι έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση !Οι υποστηρικτές της ομοφυλοφιλίας αντιτίθενται στους κοινωνικούς θεσμούς που θεωρούν την ομοφυλοφιλία ως μη φυσιολογική. Αποκαλούν «ετεροσεξιστές» και φοβικούς όσους θεωρούν φυσιολογική και δεδομένη την έλξη μεταξύ αρσενικού-θηλυκού φύλου! ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΦΥΛΟΥΤα ψυχολογικά χαρακτηριστικά και οι συμπεριφορές που σχετίζονται με το φύλο, περιγράφονται σαν τρείς ξεχωριστές κατηγορίες , αν και στην πραγματικότητα δεν είναι ανεξάρτητες, αλλά άμεσα αλληλεπιδρούν και επηρεάζει η μία την άλλη. Οι όροι που χρησιμοποιούνται για τις κατηγορίες αυτές είναι: ταυτότητα φύλου, ρόλος του φύλου και σεξουαλικός προσανατολισμός.Ταυτότητα φύλου: Ο όρος ταυτότητα φύλου αναφέρεται στην αναγνώριση του εαυτού σαν άντρα ή γυναίκα. Εγκαθίσταται νωρίς κατά την παιδική ηλικία (2Ο -3Ο χρόνο της ζωής), οπότε το παιδί αποκτά την ικανότητα να διακρίνει σαφώς τους άντρες από τις γυναίκες, να αντιλαμβάνεται σωστά το δικό του φύλο και να αναγνωρίζει ότι όταν μεγαλώσει το αγόρι θα γίνει άντρας και το κορίτσι γυναίκα.Η ταυτότητα φύλου δεν επηρεάζεται από την παρουσία ορμονών πριν ή μετά την γέννηση. Επί πλέον φαίνεται ότι δεν καθορίζεται από το βιολογικό φύλο του ατόμου, αλλά εξαρτάται σημαντικά από διαδικασίες μάθησης και εκπαίδευσης.(2,3,4) Η σημασία της ανατροφής σαν αγόρι ή σαν κορίτσι στην διαμόρφωση της ταυτότητας φύλου είναι φανερή σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις ερμαφροδιτισμού (παράλληλη παρουσία και θηλυκών και αρσενικών γεννητικών αδένων και οργάνων) ή ψευδοερμαφροδιτισμού (παράλληλη παρουσία θυληκών και αρσενικών γεννητικών οργάνων με φυσιολογικούς όμως γεννητικούς αδένες), όπου το παιδί αναπτύσσει θηλυκότητα ή αρρενωπότητα, ανάλογα με τον τρόπο που οι γονείς το μεγαλώνουν.Ρόλος φύλου: Αναφέρεται στις διαφορετικές συμπεριφορές και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, που έχουν οι άνδρες και οι γυναίκες και που είναι κοινωνικά αποδεκτές ως θηλυκότητα ή ανδρισμός.Σεξουαλικός προσανατολισμός: Καθορίζεται από την σεξουαλική απάντηση του ατόμου σε διάφορα ερεθίσματα, και κυρίως από το φύλλο που προκαλεί σωματική ερωτική έλξη.ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥΗ διαταραχή ταυτότητας φύλου ξεκινά νωρίς στην παιδική ηλικία (2-4 έτη) και χαρακτηρίζεται από δυσφορία του παιδιού ως προς το βιολογικό του φύλο, επιθυμία να ανήκει στο αντίθετο φύλο και συμπεριφορές που χαρακτηρίζουν το αντίθετο φύλο, όπως: σταθερή προτίμηση για παιγνίδια του αντίθετου φίλου, για ρούχα, τρόπο συμπεριφοράς και ομιλίας του αντίθετου φύλου, για φιλίες με συνομηλίκους του αντίθετου φύλου, και αποστροφή για το φύλο που ανήκει και την ανατομία του. Τα συμπτώματα πρέπει να είναι αρκετά σοβαρά, και να επηρεάζουν αρνητικά την λειτουργικότητα του παιδιού. (5,6)Δεν είναι γνωστή η συχνότητα της διαταραχής, καθώς δεν έχει μελετηθεί με επιδημιολογικές μεθόδους. Φαίνεται πάντως ότι είναι αρκετά σπάνια. Δεν υπάρχουν εργαστηριακές εξετάσεις-βιολογικοί δείκτες για την διάγνωση της διαταραχής ταυτότητας φύλου. Υπάρχουν ερωτηματολόγια που εκτιμούν την συμπεριφορά φύλου στα παιδιά, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την κλινική εξέταση από ειδικό.Όπως αναφέραμε προηγουμένως, η διαταραχή ταυτότητας του φύλου δεν σχετίζεται με ορμονικούς παράγοντες.(2,3,4) Οι ορμόνες μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα του παιγνιδιού του παιδιού (πχ πιο ‘επιθετικό’ παιγνίδι στα κορίτσια ή πιο ‘μαζεμένο’ στα αγόρια), χωρίς αυτό να επηρεάζει το αίσθημα ‘θηλυκότητας’ ή αρρενωπότητας’ σύμφωνα με το φύλο. Ο πιο σημαντικός παράγοντας στην εμφάνιση συμπεριφορών αντίθετου φύλου είναι η ενθάρρυνσή τους από το περιβάλλον.Σε ορισμένες περιπτώσεις προβλήματα σχετικά με την ταυτότητα φύλου παρατηρούνται σε παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (αυτιστικού τύπου διαταραχές).Η διαταραχή ταυτότητας φύλου κατά την παιδική ηλικία μπορεί να αντιμετωπιστεί θεραπευτικά (5,6) με καλά αποτελέσματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις υποχωρεί μόνη της. Εφ’ όσον επιμείνει στην εφηβεία, τα αποτελέσματα είναι πολύ φτωχότερα και συνήθως εμφανίζεται ομοφυλοφιλική συμπεριφορά ή και επιθυμία αλλαγής του σώματος με χρήση ορμονών ή χειρουργικών επεμβάσεων αλλαγής φύλου. Η ορθότητα τέτοιου τύπου επεμβάσεων είναι θέμα συζήτησης καθώς, αφ’ ενός το άτομο που την επιλέγει θα πρέπει να είναι ψυχικά υγιές (και αυτό δεν είναι συχνό σε εφήβους με διαταραχή ταυτότητας φύλου), αφ’ ετέρου τα αποτελέσματα χειρουργικής αλλαγής φύλου είναι μη αναστρέψιμα. (6)Από την πλευρά τους, οι υποστηρικτές της ομοφυλοφιλίας θεωρούν ότι δεν θα πρέπει να προτείνεται θεραπεία της διαταραχής ταυτότητας φύλου διότι ‘η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί αρνητική κατάληξη’, αναφέρουν επίσης χωρίς καμία τεκμηρίωση ότι η θεραπεία ‘είναι βλαβερή σε ομοφυλόφιλα παιδιά’ και τέλος, καταγγέλλουν (χωρίς αυτό να επιβεβαιώνεται από καμία πηγή), ότι έφηβοι υποχρεώθηκαν να κάνουν θεραπεία παρά την θέλησή τους.Πηγή από φυλλάδιο τηςΚ. Προκοπάκη-Ψυχίατρος παιδιών-εφήβων.

Το παραπάνω κείμενο είναι ανάρτηση μιας φίλης μου, και κατόπιν άδειας της το ανεβάζω και στο blog μου. (σε ευχαριστώ Έρη).

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Ομοφοβία

Καλημέρα παιδιά και καλή χρονιά να έχουμε.



Σε αυτό το πόστ θα ήθελα να μιλήσω για όλους αυτούς που βρίζουν τους gay. Ενώ θα μπορούσα να πω παρά μα παρά πολλά για να μας υπερασπιστώ αποφάσισα να μην πω τίποτα αλλά να τους αφιερώσω ένα τραγουδάκι, δώστε προσοχή στο ρεφρέν (έχετε πάνω από 10% πιθανότητες να στο αντιμετωπίσετε ;)).