Όπως ανέφεραν προχθές οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων.... εκτός μίας.
Guess who?... Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας βλέπε Άρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!... Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα. Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα ότι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.
Οι τωρινές 191..400 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.
www.petitiononline.com/forestgr/
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008
για το τι γινεται στην χωρα μας
Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου. Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με
μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
"Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία"; Λέει η
δασκάλα.
-Ποιος είπε : Δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
-Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια, απαντά.
-Μπράβο Σουζούκι! Και ποιος είπε: Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό; Ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
-Ο Αβραάμ Λίνκολ, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ, απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
-Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
-Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!
-Ποιος το είπε αυτό; Ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
-Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική
συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
-"Θέλω να ξεράσω" ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
-Ποιος το είπε αυτό; Ξαναρωτά με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
-Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα
κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991.
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
-Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω
γω!
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
-Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: "Α γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι".
Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
-Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002.
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
-Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
-Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του.
(μεχρι εδώ είναι ανεκδοτο, το παρακατω είναι δικο μου σχολιο)
Από τοτε δεν εχει αλλάξει τίποτα στην χώρα μας, παρέμεινε ένα απέραντο μπουρδελο. Ειδικά αν σκεφτείτε ότι μέχρι και ο Ζαχοπουλος έβγαλε γκόμενα σκεφτειται οι υπόλοιποι τι κάνουν.
μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
"Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία"; Λέει η
δασκάλα.
-Ποιος είπε : Δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
-Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια, απαντά.
-Μπράβο Σουζούκι! Και ποιος είπε: Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό; Ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
-Ο Αβραάμ Λίνκολ, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ, απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
-Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
-Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!
-Ποιος το είπε αυτό; Ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
-Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική
συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
-"Θέλω να ξεράσω" ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
-Ποιος το είπε αυτό; Ξαναρωτά με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
-Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα
κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991.
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
-Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω
γω!
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
-Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου.
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: "Α γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι".
Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
-Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002.
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
-Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
-Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του.
(μεχρι εδώ είναι ανεκδοτο, το παρακατω είναι δικο μου σχολιο)
Από τοτε δεν εχει αλλάξει τίποτα στην χώρα μας, παρέμεινε ένα απέραντο μπουρδελο. Ειδικά αν σκεφτείτε ότι μέχρι και ο Ζαχοπουλος έβγαλε γκόμενα σκεφτειται οι υπόλοιποι τι κάνουν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
